Avrupa genelinde sığınmacı ve göçmen politikaları sertleşirken, Danimarka yönetimi ülkesindeki mülteci nüfusunu azaltmaya yönelik dikkat çekici bir uygulamayı hayata geçiriyor. Danimarka, kendi rızasıyla memleketine dönmek isteyen sığınmacılara yüksek miktarda nakit para desteği sağlayacağını duyurdu. Uygulama, Türkiye’deki mülteci politikası ve gönüllü geri dönüş şartlarını da yeniden gündeme getirdi.
ÜLKEYE DÖNEN SIĞINMACILARA NAKİT YARDIM
Danimarka’da yürürlükte bulunan Geri Dönüş Kanunu (Repatriation Act) kapsamında uygulanan sistemden yararlanabilmek için kişilerin mülteci veya sığınmacı statüsünde bulunması ve ülkelerine dönmeyi kabul etmesi gerekiyor.
Gerekli şartları karşılayan kişilere yetişkin başına yaklaşık 15 bin ile 28 bin avro arasında nakit yardım sağlanıyor. Bu tutar, haberde yer verilen hesaplamaya göre yaklaşık 828 bin lira ile 1 milyon 545 bin 600 lira arasında değişiyor.
Danimarka yönetimi, nakit ödemenin yanı sıra ülkesine dönen kişilere kapsamlı sağlık desteği de sunacak. Avrupa’da bu süreç için en yüksek bütçeyi ayıran ülkeler arasında gösterilen Danimarka’nın uygulaması uluslararası kamuoyunda da yankı buldu.
BİR YIL İÇİNDE GERİ DÖNÜŞ HAKKI
Uygulamanın dikkat çeken ayrıntılarından biri de belirli mülteci statülerindeki kişilere tanınan geri dönüş hakkı oldu. Buna göre, ülkesine döndükten sonra bir yıl içerisinde uyum sağlayamayan bazı kişiler, Danimarka’daki haklarını kaybetmeden yeniden ülkeye dönebilecek.
Kopenhag yönetiminin bu uygulamayla memleketine dönme konusunda tereddüt yaşayan sığınmacılara güvence sunarak gönüllü geri dönüş sürecini hızlandırmayı amaçladığı belirtiliyor.
TÜRKİYE’DE GÖNÜLLÜ GERİ DÖNÜŞ UYGULAMASI
Danimarka’nın nakit destek uygulamasının ardından Türkiye’deki gönüllü geri dönüş mekanizması da gündeme geldi. Türkiye’de Göç İdaresi Başkanlığı ve Uluslararası Göç Örgütü (IOM) iş birliğiyle gönüllü geri dönüş uygulaması yürütülüyor.
Ancak Danimarka’daki sistemden farklı olarak Türkiye’de ülkesine dönmek isteyen sığınmacılara doğrudan yüksek miktarda nakit para ödemesi yapılmıyor. Bunun yerine gönüllü geri dönüş sürecinde ulaşım, lojistik, geçiş belgeleri ve güvenli bölgelerde barınma ihtiyaçları ücretsiz karşılanıyor.
Böylece Danimarka’daki uygulama, gönüllü geri dönüşü nakit yardım ve sağlık desteğiyle teşvik ederken Türkiye’deki sistem, dönüş sürecinin lojistik ve temel ihtiyaçlarının karşılanmasına dayanıyor.
