Hindistan’ın Odisha bölgesinde dünyaya gelen ve çocukluğundan itibaren kast sistemi nedeniyle ayrımcılığa maruz kalan Pradyumna Kumar Mahanandia’nın hayatı, İsveçli Lotta ile tanışmasıyla değişti.
1975’in sonlarında Delhi’de 26 yaşında bir sanat öğrencisi olan Mahanandia, şehir merkezindeki bir fıskiyenin yanında insanların portrelerini çizerek geçimini sağlıyordu. Bir gün İsveç’ten Hindistan’a gelen 20 yaşındaki Lotta ile tanıştı.
PORTRESİNİ ÇİZERKEN HAYATININ AŞKIYLA TANIŞTI
Lotta, üç arkadaşıyla birlikte bir Volkswagen minibüsle Hindistan’a gelmişti. Mahanandia, genç kadının doğum tarihini sorduğunda mayıs ayında doğduğunu ve Boğa burcu olduğunu öğrendi.
Daha sonra müzikle ilgilenip ilgilenmediğini soran Mahanandia, Lotta’nın şarkı söylediğini ve piyano çaldığını öğrendi. Son olarak ailesinden kendisine, gelecekteki eşinin uzak bir ülkeden geleceği, müzikle ilgileneceği, Boğa burcunda doğacağı ve bir ormana sahip olacağı yönünde bir kehanet aktarıldığını anlattı.
Lotta’nın büyükbabasının Göteborg yakınlarında toprakları ve bir ormanı olduğunu öğrenen Mahanandia, onun hayatının kadını olduğuna inandı.
Lotta da Mahanandia ile tanıştıktan sonra ailesine mektup yazarak hayat arkadaşını bulduğunu söyledi. Çift, Mahanandia’nın doğduğu köye giderek ailesiyle tanıştı ve burada evlilik töreni yapıldı.
UÇAK BİLETİNE PARASI YETMEDİ, BİSİKLETLE YOLA ÇIKTI
Lotta’nın eğitimine devam etmek için İsveç’e dönmesiyle çift birbirlerine mektuplar göndermeye başladı. Sanat eğitimini tamamlayan Mahanandia, Lotta’nın yanına gitmek istedi.
Uçak bileti için fiyat araştırdığında 40 bin rupi gerektiğini öğrenen Mahanandia, bu parayı karşılayamayınca farklı bir yol seçti.
Ocak 1977’de 60 rupiye ikinci el bir kadın Raleigh bisikleti satın aldı. Yanına uyku tulumu, basit bir çadır ve sanat malzemelerini aldı ve İsveç’e doğru yola çıktı. Yanında yol haritası bile bulunmuyordu.
“GÜCÜM COĞRAFYA BİLGİMİN OLMAMASIYDI”
Yaklaşık 6 bin millik yolculuğa başlayan Mahanandia, İsveç ile İsviçre’yi bile birbirine karıştırdığını anlattı.
Yolculuğu sırasında karşılaştığı bir Belçikalı hippiden yardım alan Mahanandia, gideceği yerin İsveç’te olduğunu öğrenince mesafenin sandığından çok daha uzun olduğunu fark etti.
Mahanandia, bu yolculuğun kendisi için en büyük güçlerinden birinin coğrafya bilgisinin az olması olduğunu söyledi.
VİZE SORUNU YAŞADI, KABİL’E UÇMAK ZORUNDA KALDI
Pakistan üzerinden geçmek için vize gerektiğini bilmeyen Mahanandia, sınırda geri çevrildi. Amritsar’da karşılaştığı bir tanıdığının yardımıyla Afganistan’ın başkenti Kabil’e uçak bileti aldı.
Daha önce hiç uçağa binmeyen Mahanandia’nın bisikleti ise tanıştığı Alman bir çift tarafından minibüsle Kabil’e götürüldü.
Yolculuk sırasında yaralı bir Avusturyalı kadın olan Leanne’e yardım eden Mahanandia, haftalar boyunca onunla kaldı. Daha sonra yeniden yola çıktı ve İstanbul’a ulaştı.
İSTANBUL’DAN GELEN MEKTUP YOLCULUĞUNU DEĞİŞTİRDİ
İstanbul’a ulaşan Mahanandia, Lotta’dan gelen bir mektubu almak için postaneye gitti. Burada onu bekleyen bir başka zarf daha vardı.
Leanne, Mahanandia için Viyana’ya tren bileti göndermişti. Ancak Mahanandia Viyana’ya ulaştığında Leanne Hindistan’a gitmişti. Leanne’in kız kardeşinin yardımıyla çalışmalarının sergilendiği galeriye giden Mahanandia burada tablolarından bazılarını sattı.
Galerinin sahibi ve eşi de ona Viyana’dan Göteborg’a tren bileti aldı.
133 GÜN SONRA GÖZYAŞLARIYLA KAVUŞTULAR
Almanya sınırında görevliler, Mahanandia’yı evli olduklarını gösteren belgeleri ve Lotta’nın mektuplarını gösterene kadar durdurdu. Belgeler incelendikten sonra yoluna devam etmesine izin verildi.
Hindistan’dan yola çıkışından 133 gün sonra, 23 Mayıs’ta Göteborg’a ulaşan Mahanandia, Lotta’yı aradı.
Lotta yıllar sonra o anı, onu arabayla almaya gittiğini ve Mahanandia’nın uzun süre hiçbir şey söylemeden kendisine sarılıp ağladığını anlattı.
Çift aynı yıl resmi bir İsveç düğünü yaptı. Mahanandia İsveççe öğrenerek resim öğretmenliği yapmaya başladı. Lotta da müzik öğretmenliği yaptı.
İkili ilerleyen yıllarda birlikte yoga eğitmenliği de yaptı. Mahanandia’nın Hindistan’dan İsveç’e uzanan yolculuğu ise yıllar sonra Orlando von Einsiedel tarafından “The Cycle of Love” adlı belgesele konu oldu.